Gekleurde eieren op een wit gedekte tafel, de verf door de barsten van de eischaal gelekt. Warme zelfgebakken broodjes, haasjes met bittere zwartgeblakerde krentenneusjes. Ook dit jaar op het laatste moment toch net nog even aangebrand in de oven. Zelfgebakken scones met citroenspread en rijk gevuld krentenbrood. Bitter sap van de grapefruit, scrambled eggs, uitzonderlijk... Lees verder →
De dagen verstrijken, de tijd tikt door. Terwijl iedereen z'n gewone leven leidt, probeer ik elke dag opnieuw een weg te vinden in de leegte. Het gemis van warmte en geborgenheid van een moeder, die vaak te ver weg was en soms dichterbij. Een moeder is een zekerheid, een vanzelfsprekend gegeven, maar ook de belangrijkste... Lees verder →
Zo'n zin die je vroeger wel eens uitkraamde als je thuis kwam na een tijdje van huis geweest te zijn. De achterdeur bij je ouders altijd open stond, je naar binnen liep en je moeder 9 van de 10 keer boven met de was bezig was. "Ik ben boven!", kreeg je dan als antwoord terug.... Lees verder →
Dat afscheid nemen niet eenvoudig is, zeker als het om je moeder gaat, daar was ik inmiddels achter. Dat rouwen lastig is in de drukte van een huishouden met jonge kinderen, is ook duidelijk. Maar er was nog een factor, er heerste Corona, waardoor het afscheid wat al moeilijk was, ook nog de nodige beperkingen... Lees verder →
Tijdens mijn zoektocht naar rouw praat ik, lees ik boeken en luister ik podcasts. Iemand die je daar regelmatig in terug hoort is rouwdeskundige Manu Keirse. Wat ik van hem leerde is de term 'Levend Verlies', ofwel levenslange rouw die je ervaart wanneer jijzelf of een naaste, getroffen wordt door een langdurige ziekte of beperking.... Lees verder →
Zes weken inmiddels. Bijna zes weken zonder jou, mama. Ik probeer een weg te vinden in deze nieuwe realiteit. Na maanden van zorgen voor, maar vooral over jou, kwamen we ineens tot stilstand. En hoe ga je dan verder? Pak je je leven weer op, of neem je de tijd om te rouwen? En als... Lees verder →
Het gedicht dat ik voordroeg tijdens de afscheidsdienst voor mama op 11 januari 2021. Een aangepaste versie van het gedicht dat ik twee weken eerder op 27 december voor mamma schreef, maar nooit aan haar heb kunnen laten horen. De woorden raakten verloren, niets bleef over van de rijkheid die je bezat. Een leeg hoofd,... Lees verder →
Lieve mama, Ik heb besloten je een brief te schrijven. Omdat ik bang ben niet de juiste woorden te kunnen vinden als ik bij je ben. Niet de moed om ze naar je uit te spreken, terwijl je mijn eigen moeder bent. Ik mis je. Ik mis je meer dan ik met woorden kan omschrijven.... Lees verder →
Het gedicht dat ik schreef in de twee weken waarin mama Corona had en we niet bij haar mochten zijn. De moed om het aan haar voor te dragen heb ik niet gehad. De woorden ben je verloren niets is over van de rijkheid die je bezat. Een leeg hoofd, maar toch zoveel zorgen over... Lees verder →
Mamma Liefde 