Familie fun op Ibiza

Reisperiode: 5 – 12 oktober 2016

DAG 1

Zo was het ineens weer tijd om de koffers te pakken, voor weer een nieuw avontuur. Niet samen maar met ons drieën 🙂 Als heus gezin dus! En dat vergt even een andere voorbereiding dan we gewend waren.

Ten eerste de bestemming; niet al teveel drukte, enigszins leuk voor de ouders en op redelijk bereisbare afstand. Kaapverdië viel uiteindelijk toch af, want kitesurf

Ons appartement op de begane grond van complex #14

Zo kwam er een einde aan een lange, maar prima eerste dag.

DAG 2
14

De nacht na zo’n spannende reisdag, kon natuurlijk nooit zo soepel gaan… Jelle sliep die eerste avond op tijd, dus namen we de gok dat hij nog wel even door zou slapen. Maar helaas, het was pas 1 uur toen hij voor het eerst wakker werd, om een uur of 4 nogmaals en niet veel later besloot hij rond half 8 dat de dag wel van start mocht gaan. Met iets minder uitgeslapen ouders als gevolg… Gelukkig was daar het overheerlijke ontbijtbuffet, het eerste buffet van de dag. Zoals dat gaat bij all-inclusive, zouden er nog 2 volgen, aangevuld met een middagsnack en een ‘late night’ snack.

Het ontbijtbuffet was prima verzorgd. Met veel keus aan brood, salade, fruit, yoghurt, gebak en warme gerechten. Ook de koffie was goed te doen. Na het ontbijt besloten we de omgeving te gaan verkennen, want voorlopig liet de zon zich nog even niet zien. We wandelden in totaal een kilometer of 6 via het dichtstbijzijnde strandje Cala Gració, over een mooi aangelegd pad langs de kust, naar het nabij gelegen dorpje Sant Antoni de Portmany en weer terug. Net op tijd om aan te schuiven bij het lunchbuffet. Ook Jelle was blij dat we weer terug waren, hij liet tegen het einde van de wandeling flink van zich horen. Vast de warmte..

15

Inclusief een verkwikkende ‘Morning After Juice’ bij Rita’s Cantina.

Vanaf een uur of 3 kwam de zon om de hoek kijken en brachten we de verdere middag door aan de rand van het kinderzwembad. Niet dat onze baby daar al gebruik van kon maken, maar goed om te zien hoe wij er over een jaartje bij zullen lopen. Het was fijn dat onze kleine Jelle dit jaar nog even niet uit zichzelf de hort op kon…

20.jpg

Het was de onrust van Jelle die ons op een gegeven moment besloot het zwembad te verlaten en die bleek niet ongegrond. Thuis aangekomen had hij namelijk een ENORME poepluier! Van voor tot achteren zat ‘ie nokkie vol! We hadden er samen letterlijk de handen vol aan om hem schoon te krijgen. Samen met papa onder de douche bleek gelukkig een effectieve oplossing.

Voordat we aanschoven bij – je raad het al – het derde buffet van de dag, daagden we elkaar nog even uit tijdens een potje minigolf. Niet dat ik enige kans maakte tegen mijn altijd-met-alles-winnende partner, maar het blijft het proberen waard. Jelle liet zich af en toe horen vanaf de zijlijn.

Na de intensieve aanmoediging, kostte het ons nog wat moeite, maar ein-de-lijk viel Jelle na wederom een lange dag wakker zijn, in slaap. We besloten hem rustig thuis te laten slapen en namen onze nieuw gekochte babyfoon mee naar het restaurant. Hoewel we hem kochten vanwege het beloofde bereik van 1 kilometer, gaf hij na nog geen 200 meter aan het bereik met de baby-unit verloren te hebben. We liepen door om snel even iets te eten in het restaurant.

Het avondbuffet liet helaas voor een tweede avond te wensen over, maar gelukkig was daar opnieuw de worteltjestaart en een flink bord watermeloen als toetje om de buik mee te vullen.

Na nog geen half uurtje liepen we terug en zodra de babyfoon het bereik weer oppakte, hoorden we Jelle huilen, dus renden we de laatste meters naar ons appartement. Gelukkig waren we dichtbij. Nu hij toch wakker was, gaven we hem nu toch nog maar even een extra voeding, voordat ook wij ons heerlijke bed op zochten.

De baai van Cala Gració

 DAG 3
29

De derde dag besloten we het anders aan te pakken, zodat Jelle wat meer rust zou hebben om te kunnen slapen overdag. We hadden een rustige nacht achter de boeg, nadat Jelle pas om half 6 en vervolgens om half 10 wakker werd. Omdat het ontbijtbuffet om 10 uur zou sluiten (wat later toch 11 uur bleek te zijn), moesten we ons teamwork snel in gang zetten met luier verschonen, voeden, kolven en zelf fatsoenlijk in de kleren komen, om nog op tijd te zijn.

Na het ontbijt probeerden we Jelle op alle mogelijke manieren in slaap te krijgen. In het grote bed, de wandelwagen, op schoot.. Met veel moeite lukte het uiteindelijk, voor een poosje. Tot aan de lunch deden we verder niet al teveel.

Na de lunch zochten we de rand van het zwembad weer op. We positioneerden onszelf in een rustige hoek dit keer, waar Jelle heerlijk in de verkoeling van de schaduw en een klein windje, kon liggen slapen. Zelf genoten we van de zon en een sangria.

Na een uurtje had Jelle het wel weer gezien in dromenland en wilde hij liever in ons gezelschap zijn. Na een schone broek, een volle fles en een speelkwartiertje kon hij de slaap moeilijk weer vatten. We besloten om de rust van het appartement maar weer op te zoeken om het daar verder te proberen.

Het resort beschikt niet alleen over een restaurant waar je 3 maal daags kunt aanschuiven bij het buffet, maar ook over diverse à-la-carte restaurants, waar je voor een kleine bijdrage (wél) heerlijk kunt eten. Voor vrijdagavond hadden we om half 9 en plekje gereserveerd bij restaurant Fish Market. Net een kwartiertje voordat we op pad moesten viel Jelle in slaap en werd niet meer wakker totdat we laat op de avond weer in het appartement arriveerden. Zo hadden we een heerlijk avondje samen met overheerlijk eten!

Als je je neerlegt bij ‘we willen zoveel, maar kunnen zo weinig’, dan was het best een heerlijke dag.

DAG 4

38

Ook dag vier begon rustig en leek in eenzelfde tempo voorbij te gaan als de dag ervoor. Van ontbijt- tot lunch- tot dinerbuffet.. Vergezeld door de vele pensionado’s op het resort en veel aandacht voor het kleine hommeltje dat we bij ons hadden.

Tussen het ontbijt en de lunch ging Dennis een klein rondje hardlopen, het rondje dat wij eerder deze week samen gewandeld hadden, ik bleef thuis met Jelle. Zelf had ik na de lunch toch wel de behoefte om iets te ondernemen. Na elk buffet in het appartement tot het volgende buffet zitten wachten totdat Jelle slaapt kan ik thuis ook, dacht ik. We pakten onze spullen en wandelden naar het strandje net buiten het resort, om van de laatste zonnestralen te genieten. We speelden een potje beachball en Jelle sliep heerlijk in zijn wagen.

Bij terugkomst op het resort namen we nog even een kleine duik in het zwembad en opnieuw genoten we van de (gratis) sangria.

Voordat we aanschoven bij het dinerbuffet, nam ik wat me-time door een kleine workout te doen in de sportschool op het resort, om langzaam aan m’n zwangerschapskilo’s er weer actief af te trainen. Een kwartiertje op de loopband, een kwartiertje op de crosstrainer en een kwartiertje op de fiets. Heerlijk voldaan gevoel gaf dat!

46.jpg

Het dinerbuffet was als vanouds, Jelle lag heerlijk in de wagen, wij bespraken onze plannen voor de toekomst en zo kwam er een einde aan toch weer een leuke dag.

DAG 5

47

Dag 5 begon met een enorme hoosbui, die tot een kleine overstroming leidde op ons terras. Al vroeg hoorden we de schoonmaaksters van het resort, druk in de weer om ons terras droog te vegen. Pas tegen een uur of half 11 kwamen we in de benen voor het ontbijt. Gelukkig hadden we de parasol van onze kinderwagen die nu prima dienst deed als paraplu!

Jelle was er blijkbaar nog niet zo zeker van, of die plu ons droog zou houden..

Het bleek niet alleen het slaapgedrag van Jelle dat de eerste dagen een eigen ritme leidde hier op Ibiza, ook de hoeveelheid voedingen was bijna verdubbeld en de productie van mijn melk gehalveerd. Het zal de warmte zijn. We zouden genoeg kunstvoeding bij ons hebben om Jelle van voldoende eten te voorzien, als alles was zoals normaal. We raakten er nu echter gauw doorheen. Gelukkig kon ik na het ontbijt samen met Sabine (die ik toevallig kende van de volleybal in Leimuiden) en de manager van het resort mee rijden naar de plaatselijke Lidl voor een extra bus voeding. Ook weer opgelost.

50.jpg

Even rusten met Jelle in het appartement.
Na de lunch klaarde het weer redelijk op en positioneerden we onszelf bij het elite zwembad. Minder kinderen, maar meer typisch all-inclusive volk.

51.jpg

Na een klein uurtje nam de wind toe en koelde het snel af. We verlieten het zwembad en waagden toch een poging tot een potje tennis, waar ik al een paar dagen naar uit keek. Hopelijk had ook Jelle daar zin in…

52.jpg

Poeh, dat viel tegen! Maar leuk was het wel 🙂 Jelle was gelukkig ook een uurtje zoet te houden in de wagen langs de achterlijn en kreeg na ons potje tennis zijn verdiende maaltijd.

De avond bestond uit niet meer dan eten en wat tv kijken op onze kamer. Zo kwam er een einde aan een dag die in het water leek te vallen, maar uiteindelijk toch prima was!

DAG 6

53

Na een onrustige nacht met KEIharde regen en onweer, stond op maandagochtend voor mij een gratis tennisles gepland. Ideaal om ook die sport eens serieus onder de knie te krijgen, al keek ik er wel wat tegenop na het oefenen de dag ervoor.

Dennis had al vroeg z’n wekker gezet om een rondje hard te lopen, zodat we aansluitend konden ontbijten en ik kon aansluiten bij de les, terwijl de mannen kritisch toekeken vanaf de zijlijn. Ik had gezelschap van een Nederlands stel tijdens de les, die beiden al meer ervaring hadden dan ik. Gelukkig vonden zowel zij als leraar Paul dat ik het snel oppakte. Met kreten al ‘big arms’, ‘racket face to the ball’ en ‘I want to see a finish’, probeerde de leraar ons technisch in het gareel te brengen.

Super lastig, maar ook heel leuk was het, om weer eens een nieuwe sport te leren!

54.jpg

Na twee uur was de les afgelopen. Dennis was inmiddels al terug gegaan naar het appartement om Jelle eten te geven, die weer duidelijk liet horen dat hij daar aan toe was. We deden het vervolgens wat rustig aan, totdat het alweer tijd was voor de lunch.

Na de lunch besloten we nog even bij het zwembad te gaan liggen, voordat we ons weer klaar moesten maken voor de tweede tennisles om 5 uur in de middag, waarbij leraar Paul nadrukkelijk verzocht had dat Dennis ook mee zou doen. Leuk!

Opnieuw duurde de les een uur of 2, opnieuw was ook het andere Nederlandse stel van de partij. Leraar Paul was streng, maar we staken er veel van op. Wederom een leuke les! Ook Jelle kon het aardig volhouden langs de zijlijn, zolang Dennis en ik ons om beurten om hem ontfermden als de ander op de baan stond. Ook leraar Paul was verliefd op hem en gaf hem een tennisbal cadeau 🙂

Na de les was het uiteraard alweer tijd voor die kleine om te eten, dus terug naar het appartement. Maar, net toen we daar arriveerden, viel de stroom uit! Die flessenwarmer deed het dus niet en het licht zeker ook niet. Zonder douche, maar met een flinke laag deo liepen we snel in het donker naar het restaurant, in de hoop dat ze ons daar van heet water konden voorzien, terwijl we Jelle rustig probeerden te houden met zijn speen. Gelukkig hadden we een thermosbeker mee, die we op de heenweg gebruikten, waar we nu een voorraad heet water in konden bewaren. Het water werd geregeld en ook voor onszelf was er nog wat te eten in het – door kaarslicht verlichtte – buffetrestaurant.

61.jpg

Gelukkig trok Jelle zich weinig van alle commotie aan, die viel gewoon weer in slaap in het restaurant.
De stroomstoring hield nog even aan, of eigenlijk zelfs tot de volgende ochtend. Dat werd ’s nachts dus luiers verschonen met het licht van onze telefoon en zuinig omgaan met het hete water voor Jelle, want in de nacht zou dit nergens te krijgen zijn. We redden het net tot de volgende morgen, toen de stroomvoorziening weer op orde was.

Wat een dag! 🙂

 

DAG 7

62

Het was een onrustige nacht, zo zonder stroom. Helaas was het ook deze ochtend nog niet helemaal verholpen, waardoor we helaas geen koffie hadden bij het ontbijt.

Na het ontbijt begaven we ons snel richting strand, om daar een lekkere koffie te halen.

63.jpg

Tot een uur of half 5 verbleven we op het strand. We lunchten, speelden een potje beachball en vermaakten ons met het kijken naar de mensen om ons heen. Jelle sliep op het strand, Jelle sliep onder de tafel tijdens de lunch, Jelle vond het heerlijk rustgevend op het strand.

 

De laatste avond brachten we door bij restaurant El Torre. Een stukje buiten het resort, maar de beste plek om de zonsondergang van Ibiza te zien. Het eten was best aan de prijs, de even dure sangria was heerlijk, de DJ speelde bijpassende muziek terwijl de zon onder ging, het was een magisch tafereel bij elkaar.

Voor Jelle was het beter om op tijd terug te gaan, we waren immers al de hele dag op pad. Terug op ons resort deden we onszelf nog even tegoed aan het dessertbuffet, voordat we de rest van de avond tv keken op bed.

DAG 8

79

 

De laatste dag alweer!

De wekker stond om 8 uur, om genoeg tijd te hebben om de tassen in te pakken, te kunnen ontbijten, voordat we dachten om 10 uur de kamer te moeten verlaten (wat uiteindelijk 12 uur bleek te zijn). Het weer viel wat tegen deze laatste dag, dus een mooie kans voor een laatste potje tennis. Jelle sliep al gauw na het ontbijt, dus konden we hem prima langs de zijlijn in de schaduw parkeren, terwijl wij tot een uur of half 12 oefenden wat we de dag ervoor geleerd hadden.

80.jpg

Ons laatste ontbijt.
Nog voor de klok twaalf uur sloeg pakten we onze koffers bijeen, deed ik een laatste kolf-sessie en stalden we ons spulleboeltje bij de receptie. Een laatste duik in het zwembad, een laatste sangria, een laatste keer langs het lunchbuffet, voordat we rond half 4 werden opgehaald voor de tocht naar het vliegveld.

Wachten op de touringcar, Jelle vond het allemaal best.

Met drie touringcars vol vakantiegangers met maar twee incheckbalies, duurde het zeker een uur of anderhalf voordat we ingecheckt waren. Zelf wachtten we op een bankje even verderop, totdat de rij zo ver als mogelijk verdwenen was. Ruim een uur met die kleine drommel vooruit schuifelen in die rij, was natuurlijk geen doen.

Zo checkten we als een van de laatsten in, terwijl Jelle steeds onrustiger werd. Bij de douane moest, naast de drie tassen handbagage en al onze eigen spulletjes (als riemen, telefoons, sjaals en jassen), deze keer ook de gehele kar door het scanapparaat, wat best even een gedoe was. Met zweet op het voorhoofd, wandelden we gauw door naar de gate die al op status ‘last call’ stond.

 

De vlucht verliep verder rustig, tot de laatste 10 minuten waarin Jelle het op een krijsen zette. Terwijl er op de heenweg niets aan de hand was, vond hij de daling deze keer toch echt geen pretje. Toen we eenmaal geland waren, maakten we gauw een volle fles voor hem klaar en alles was weer goed.

 

Zo kwamen we aan het einde van onze eerste reis als gezinnetje, wat ons zeer goed bevallen is! Het was leuk om te zien dat werkelijk IEDEREEN zo gek op Jelle was en het zo dapper vond dat we al met hem op reis waren. Hoe makkelijk we met hem rond wandelden over het resort, de trap op sjouwden als de lift het niet deed en hij overal maar makkelijk in slaap viel (op de eerste twee dagen na).

We moesten even wennen aan het feit dat we even iets minder konden doen dan we gewend waren, maar vonden ook daar uiteindelijk wel een modus in. De reis was geen enkel probleem en de warmte was goed te doen. We waren een prima team, een week lang samen met ons drieën was gewoonweg een feestje!

“GOOD things happen to those who go to IBIZA”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: