Het is april 2026 als er een antwoord komt in de zoektocht 'Van geen idee naar ADHD?' Een zoektocht die tweeënhalf jaar duurde. Een zoektocht van observeren, analyseren, interpreteren en informeren. Elke nieuwe professional die zich aansloot in onze zoektocht, werd een nieuw stukje van de puzzel: de kinderfysio zag sensorische prikkels, school zag een... Lees verder →
Op rouwretraite naar het onbekende
Al zeker een jaar of 3 worstelde ik met de situatie waarin ik moeilijk vorm kon geven aan mijn rouwproces, onder meer vanwege de continue aanwezigheid van en zorg voor onze kleine kinderen. Ik was met dit vraagstuk zelfs al eens naar de Omdenken Podcast gestapt, wat resulteerde in een mooi, maar ook verwarrend gesprek,... Lees verder →
Mijn huis is nooit af
Er waren periodes in mijn leven, waarin ik nauwelijks iets aan de inrichting of aankleding van ons huis deed. Ik had andere dingen aan mijn hoofd, maar vooral ook weinig behoefte en inspiratie om het huis leuker of mooier te maken dan het al was. Beneden was de basis best prima, doordat ik na de... Lees verder →
Van geen idee naar ADHD? De zoektocht zonder antwoorden.
Het is het begin 2022. Jelle is 5 jaar en de eerste notitie op mijn telefoon over zijn "opvallende" gedrag is een feit. Omdat mijn hoofd doorgaans vol zit met ideeën over uiteenlopende zaken, is mijn telefoon een veelgebruikt middel om alles uit m'n hoofd te krijgen. Denk aan boodschappenlijstjes, paklijsten voor verschillende vakantiedoeleinden, lijstjes... Lees verder →
Over Verbindend Gezag & Geweldloos Verzet
Er zijn fases in het ouderschap, waarin je niet op zoek bent naar nóg meer tips of goedbedoelde adviezen, je zoekt houvast. Je zoekt naar verandering in je eigen denken en handelen, een aanpak die leidt tot langdurig resultaat en niet alleen zorgt voor oplossingen in het moment. Wij kwamen precies in zo’n fase terecht... Lees verder →
Kletspraat voor het slapen gaan
Al lange tijd is het onrustig bij ons in huis. Er gebeuren dingen in en rondom ons gezin, waar we als ouders weinig grip op hebben. Het houdt ons bezig, heeft met regelmaat impact op onze eigen gemoedstoestand en daarmee ook steeds meer op het gedrag en de emoties van de kinderen. Er is hulp,... Lees verder →
Kerstmagie, nu snap ik het
Het is bijna kerst. Voor velen een tijd van warmte en gezellig samenzijn. Ik herinner me ook niet anders, dan dat het vroeger bij ons thuis ook zo was. Hoewel ik me geen kerstboom herinner, was die er ongetwijfeld en wist mama het huis altijd sfeervol te versieren. Zo hadden we in het huis waar... Lees verder →
Mama’s kleurrijke kleren vol herinneringen
Vandaag is het zover. In een huis vol met achterstallige rommel, ga ik vandaag aan de slag met de kleren van mama. Al jaren zitten ze in mijn hoofd, in de weg, omdat ik er nog iets mee wil. Wat precies, weet ik niet. Sommige nabestaanden laten van kleding een grote sprei met allerhande lapjes... Lees verder →
Als zelfs Pakjesavond niet meer is zoals het ooit was
Ik weet het nog goed, deze avond precies 5 jaar geleden. Jelle was 4 jaar oud en Mees net 2. Het eerste jaar dat we met ons gezin Pakjesavond vierden. Nu, 5 jaar verder, is het inmiddels wel duidelijk dat Pakjesavond met je eigen kinderen anders voelt dan hoe het vroeger was, toen ik deze... Lees verder →
Wat zou mama gezegd hebben?
Vandaag stond er een afspraak met de bedrijfsarts gepland, omdat ik eerder deze maand besloot dat het zo niet langer gaat. Drie jaar na het overlijden van zuslief is het gemis groter dan ooit en heeft het intense verdriet nog altijd onvoldoende zijn weg naar buiten weten te vinden. Dus startte ik een nieuwe poging... Lees verder →
