Drie jaar als zusje zonder zus

Dag voor dag gaan de dagen voorbij. Dag voor dag en nu is het alweer de avond voor die bewuste 6 september. De avond waarop ik precies 3 jaar geleden zat te waken bij zuslief. Waken bij mijn eigen en enige zus, ik word er misselijk van als ik eraan denk. Maar toch was het... Lees verder →

Trip down Memory Lane

Er zijn plekken op de wereld die als thuis voelen. Apeldoorn, Amsterdam, Leimuiden uiteraard, maar ook Les Deux Alpes - een skidorp in de Franse Alpen - is er één van. Zo'n 25 jaar geleden verbleef ik daar 5 maanden, tijdens een stageperiode van mijn MBO-opleiding. Een ander "thuis" is het Franse surfdorp Lacanau Océan,... Lees verder →

De meisjes bij het zwembad

Stil op een handdoek lag ik te kijken naar de meisjes bij het zwembad. Twee meisjes van een jaar of 3 en 4 met hun moeder op het gras. Er was een opblaasbal en er was wind. Ik kende de meisjes niet, maar het tafereel trok m'n aandacht. De mama gooide de bal en de... Lees verder →

Een terugblik op 2024

Ik schrijf deze terugblik met een vol hoofd. Een hoofd vol met todo's voor komend jaar, gedachten over afgelopen jaar, gemis van mensen die er niet meer zijn en het geregel van vakantieactiviteiten en speelvriendjes, tijdens de laatste dagen van deze kerstvakantie. Zittend aan de keukentafel in het licht van de laatste restjes kerstkaars, tussen... Lees verder →

We besloten het helemaal anders te doen

Al lange tijd was ik er klaar mee. De strijd om de jongens van het scherm af te krijgen als er gegeten moest worden, als we op stap wilden, of als de voetbaltraining begon. Het oneindige staren naar onzinnige filmpjes van vloggende families, gamende YouTubers (inclusief het overnemen van slecht taalgebruik) en onzinnige Russische content,... Lees verder →

Een lesje ‘omgaan met geld’ op Koningsdag

Koningsdag voelt soms een beetje als oudjaarsdag, iedereen heeft leuke plannen, de lat ligt soms hoog om dat te evenaren. Voor de jongens is het natuurlijk al gauw goed met wat kleedjes, wat spelletjes en een springkussen, waar het aanbod in ons kleine dorp in principe al aan voldoet. Zelf heb ik vaak toch wel... Lees verder →

Pesten en het verkreukelde papiertje

Toen Jelle klein was en als 4-jarig hummeltje voor het eerst naar de BSO ging, hoorde ik al verhalen over de 'grote jongens' op de bovenverdieping. Dat die club haast onhandelbaar was en er maatregelen nodig waren om te zorgen dat de oudste BSO-groep überhaupt nog langer bestaansrecht kon hebben. Sindsdien vreesde ik een beetje... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑