Op m'n tenen loop ik de trap op naar de zolderkamer, hopend dat Jelle in z'n bed blijft liggen, de deur dicht laat en gaat slapen. Al een uur of twee doe ik m'n uiterste best de concentratie te vinden om nog een paar uurtjes te werken op deze zwoele zomeravond. Wat lastig is, als... Lees verder →
Ongeschonden door de strijd, was onze eerste prioriteit
Er ligt een vakkundig gesloopte treinbaan op de grond, 3 half afgemaakte puzzels, een dozijn autootjes, een voetbal en nog heel veel meer. Super Wings speelt op de achtergrond, de ochtend loopt ten einde, terwijl Jelle nog altijd in z'n pyjama gekluisterd achter de tv zit. Het lijkt vandaag op een gemiddelde weekenddag, maar wel... Lees verder →
Ontroerd door een hoopje poep
Wat een reis was dat... Jelle zindelijk krijgen. Niet dat we er al zijn, maar de grootste mijlpalen zijn wat mij betreft bereikt. Vorig jaar zomer met de vouwwagen in Frankrijk, toen Jelle 3 jaar werd, deden we een eerste serieuze poging. Ik weet het, in ‘de boeken’ staat tussen de 18 en 20 maanden... Lees verder →
Jelle’s 2e jaar fotoboek
Dit jaar maakte ik een vervolg op het 1e jaarfotoboek van Jelle, maar wachte op een mooie aanbieding van Albelli voordat ik 'm liet afdrukken. Inmiddels is hij binnen, dus tijd voor een verhaaltje over de totstandkoming van zijn boek 'Deel twee'. Een album met herinneringen van het moment dat hij 1 werd tot zijn... Lees verder →
Een jaar later, een brief voor jou
Lieve Mees, Vandaag ben je een jaar en een maand oud. Geen tijdsperiode waar je normaal bij stil staat, maar wel een dag waarop ik jou de brief wil schrijven die ik al had willen schrijven toen je 1 jaar oud werd. Maar zoals het hele afgelopen jaar gegaan is, zo ook deze brief: mamma... Lees verder →
Ik zeg: "Je bent me er eentje!" Waarop Jelle antwoordde: "Maar ik ben al 2!" De wijsneus.
1000 kusjes voor jou
Lieve Mees, Je bent vandaag een half jaar. Zes maanden. Normaal sta ik niet stil bij dingen die een paar maanden duren, maar bij jou wel. Soms denk ik terug aan ons leven voor jouw bestaan, maar wil m'n tijd daar niet langer aan besteden. Want toen was jij er niet en ik wil niet... Lees verder →
Wat als het allemaal even nÃet meer gaat?
Het lijkt allemaal zo mooi, een baby. Die befaamde 'roze wolk', heerlijk een paar maandjes vrij tijdens je verlof, oneindig veel knuffelen, zoiets moois als borstvoeding geven, de vele kaartjes en cadeau's, genieten van de kleine handjes en teentjes, de eerste lach en elke willekeurige ontwikkeling die je baby doormaakt. In bad doen, flesje geven... Lees verder →
Als rust en regelmaat ver te zoeken zijn…
"Je hebt wel pech met Mees. En Mees heeft ook pech." zei mijn verloskundige, toen ik gisteren voor de laatste controle bij haar langs ging. Ze had nog maar weinig moeders na 6 weken in een toestand als de mijne gezien. Vanaf dag 1 is Mees al onrustig, zowel overdag als tijdens de nachtelijk uren.... Lees verder →
Hoe een eenvoudig autoritje een ware beproeving kan worden
Soms lijkt het leven stil te staan na de komst van zo'n kleintje, maar niets is minder waar. Alles gaat door. Zo hebben we nog een waslijst aan actiepunten voor ons nieuwe huis (die voornamelijk in het teken staan van geld uitgeven) en is de kerst in aantocht nu we Sinterklaas na een tweede lading... Lees verder →
