Borstvoeding geven; ofwel pronken met een sportbh maatje XL.
Als rust en regelmaat ver te zoeken zijn…
"Je hebt wel pech met Mees. En Mees heeft ook pech." zei mijn verloskundige, toen ik gisteren voor de laatste controle bij haar langs ging. Ze had nog maar weinig moeders na 6 weken in een toestand als de mijne gezien. Vanaf dag 1 is Mees al onrustig, zowel overdag als tijdens de nachtelijk uren.... Lees verder →
Nu het gezinsleven serieus wordt…
Het is maandagochtend 19 november. Over 3 dagen ben ik uitgerekend, maar ik denk zomaar dat ik die datum wel eens niet zou kunnen halen. Na een nacht met onverklaarbaar vochtige dekens, heb ik het vermoeden dat m'n vliezen opnieuw zijn ingescheurd, zonder enig vervolgteken in de vorm van weeën. Het scenario waar ik zo bang... Lees verder →
Een liefdesbrief aan Amsterdam
Lieve Stad Amsterdam, Een jaar of 18 was ik, toen we elkaar leerden kennen. Ik ging studeren in Diemen en samenwonen in een sfeerloos flatje op 1-hoog in Osdorp, gevolgd door een - voor die fase in m'n leven - veel te groot grote-mensen-huis in Nieuw Sloten. Het was vooral de auto en de tram... Lees verder →
In een stuit, kom daar maar eens uit..
Eigenlijk best gek, dat je er in de basis vanuit gaat dat een tweede zwangerschap net zo zal verlopen als de eerste. Alsof je er automatisch op vertrouwt dat jouw lichaam in elke gelijksoortige, ingrijpende situatie, even gemakkelijk met die veranderingen omgaat. Veranderingen zoals het maken van een baby, een heus mens, met alles erop... Lees verder →
Zou het dan toch een (misschien wel terechte) vraag om aandacht zijn?
Terwijl de weken waarin ik zwanger ben stilletjes voorbij gaan, gaat ook het leven er omheen ongemerkt door. Die buik is inmiddels overduidelijk aanwezig, maar m'n gedachten bij die buik misschien nog niet altijd helemaal. Nu ik noodgedwongen minder ga werken, omdat de buik z'n tol begint te eisen, vraag ik me af: zal het... Lees verder →
Zien te (over)leven op 58m2
Dat ons droomhuis in Leimuiden - en daarmee een zee aan ruimte voor ons en onze kinderen - niet door gaat, is inmiddels bekend (zie eerder blog). Terwijl wij daar nog altijd met een even zo wrang en verdrietig gevoel aan terugdenken, proberen we vooruit te kijken naar de tijd die komen gaat. Met z'n... Lees verder →
Een les(je) ‘omgaan met teleurstellingen’
Al sinds vriendlief en ik samen zijn, is onze locatie van wonen een relatief veel besproken onderwerp. Op het moment dat we elkaar leerden kennen woonde ik in Amsterdam, maar besloot ik niet lang daarna om in Leimuiden te gaan wonen. Toen Jelle een jaar later geboren werd, verhuisden we terug naar Amsterdam. Nu we... Lees verder →
Het moederschap maakt kwetsbaar
Je weet het, althans je hoort het... een kind verandert alles. Maar je gelooft het niet, want het zal toch niet zó anders zijn? Uiteindelijk was ik immers al 35 jaar mezelf, al was ook die gedaante aan verandering onderhevig door het soms wat turbulente leven dat ik leidde. Maar het is echt zo. Want... Lees verder →
Mamma Liefde 