Er was een periode in mijn leven, waarin ik zo'n 1,5 jaar een soort van nomaden bestaan leefde in Amsterdam. Ik sleepte letterlijk met m'n koffers over straat en bijna elke maand 'woonde' ik in een ander huisje. Ik paste op katten en op huizen tijdens vakantieperiodes van vrienden of collega's en soms huurde ik zelf... Lees verder →
Winterberg: een aangename verrassing van onze Oosterburen
Winterberg, dat skigebied net over de Duitse grens. Ik was er ooit wel eens geweest, een jaar of 10 geleden, geloof ik, maar had er niet de meest noemenswaardige herinneringen aan over gehouden. Iets met veel drukte, grote parkeerplaatsen met veel auto's en pistes die afgelopen zijn voordat je door had dat je überhaupt aan de... Lees verder →
De crèche aan de lijn: "Jelle is wat onrustig en heeft 39 graden koorts. Of ik 'm wat eerder wil komen halen". Arme drommel. Goed en wel thuis, slaapt hij gewoon als een roosje!
We besloten het anders te doen en dat werkte.
Hoe goed je je ook voorbereidt en inleest bij de komst van een eerste baby, het blijkt uiteindelijk toch één grote zoektocht naar ritme in de hoop op wat regelmaat. Ook bij een tweede zal dat wellicht niet heel anders zijn, maar daar kan ik nu nog niet zoveel over zeggen. Zo had ook ik... Lees verder →
Wie de schoen nu nog niet past, trekke hem later aan.
Ik ben dol op baby's en schoenen. Niet zo zeer los van elkaar, of nouja... het deel 'baby' natuurlijk wel, maar met schoenen heb ik niet zoveel. Af en toe koop ik een (voor mijn doen) duur paar sneakers of laarzen, maar liever doe ik daar vervolgens een jaartje langer dan korter mee, om niet... Lees verder →
Zwangerschapskilo’s, die er heus nog wel een keertje af gaan.
Je komt er niet onderuit, dat je zo'n 12 tot 20 kilo aan komt tijdens een zwangerschap, sommigen bereiken zelfs de 30 kilo. Zelf zat ik zo rond de 17 kilo, geloof ik, waarmee ik nog net niet over de grens van de 100 kilo ging.. Nu was ik voorafgaand aan mijn zwangerschap redelijk 'allergisch' voor overtollig vet.... Lees verder →
Het oude tempo, koffie en grote-mensen-praat
Het was ergens eind november, toen mijn verlof er officieel op zat. Een periode van 21 weken in totaal, de wettelijke 16 weken, een weekje extra omdat Jelle pas later om de hoek kwam kijken en 4 weken vakantie, die ik er bij voorbaat al aan vast had geplakt. Ik had m'n verlof nog graag tot... Lees verder →
"Pompiedom. Misschien kan ik Jelle vandaag wat eerder ophalen… Het is wel een héél lange dag zo op de crèche. Zonder mij."
