Het is bijna kerst. Voor velen een tijd van warmte, gezelligheid en samenzijn. Ik herinner me ook niet anders, dan dat het vroeger bij ons thuis ook zo was. Hoewel ik me geen kerstboom herinner, was die er ongetwijfeld en wist mama het huis altijd sfeervol te versieren. Zo hadden we in het huis waar... Lees verder →
Wat zou mama gezegd hebben?
Vandaag stond er een afspraak met de bedrijfsarts gepland, omdat ik eerder deze maand besloot dat het zo niet langer gaat. Drie jaar na het overlijden van zuslief is het gemis groter dan ooit en heeft het intense verdriet nog altijd onvoldoende zijn weg naar buiten weten te vinden. Dus startte ik een nieuwe poging... Lees verder →
Rouw en moederschap: een onzichtbare strijd
Op het moment dat mama in 2021 overleed, was Jelle 4 en Mees pas 2 jaar oud. Er heerste Corona, de kinderen waren fulltime thuis en sowieso waren ze nog niet op een leeftijd dat ze makkelijk elders onder te brengen waren. Ze hadden in die tijd nog weinig speelvriendjes, naar mijn gevoel was het... Lees verder →
Zoeken naar een thuis in mijn ouderlijk huis
Ik ging al vroeg uit huis. Achteraf gezien tรฉ vroeg naar mijn gevoel en vooral tรฉ impulsief, maar dat is iets waar je later pas achter komt. Later, als je de waarde van thuis leert kennen, als de waarde van je jeugd en de tijd met je ouders je steeds dierbaarder wordt. Zeker als je... Lees verder →
Licht in het duister
Het was een korte maar intensieve klim met de mountainbike vandaag naar Grotta di Lourdes, vlakbij onze camping in de Italiaanse Dolomieten. Morgen ben ik jarig, dan begint mijn 43e levensjaar. Zuslief werd niet ouder dan 43 jaar. Elke verjaardag denk ik terug aan mijn laatste verjaardag waar mama bij was. โHoe oud ben je... Lees verder →
Van frustraties naar een lesje Waarnemen en Omdenken
Al sinds het overlijden van mama begin 2021 was ik op zoek naar een praktische aanpak voor deze ingrijpende gebeurtenis in mijn leven. Alsof ik het wilde oplossen, maar dat gaat bij zoiets als de dood helaas niet. Omdat rouw en alle veranderingen die er in je leven bij komen kijken, zo'n enorme zoektocht is... Lees verder →
Mijn eerste 1.000 dagen rouw
Vandaag is het precies 1.000 dagen geleden dat mijn moeder overleed. 1.000 dagen in rouw. 1.000 dagen chaos en een zoektocht in eenzaamheid. Je klampt je vast aan alles en iedereen om je heen, terwijl je weet dat niemand je echt begrijpt, want ook รญk had geen idee voordat het mij overkwam. Een ouder verliezen,... Lees verder →
Kindertaartcreaties volgens mama’s traditie
Toen mijn eigen mama nog bij ons was, maakte ze samen met papa voor elke kinderverjaardag een prachtige kindertaart. Het waren kleurrijke - met fondant beklede - taarten, waarbij ze een thema kozen, dat paste bij het betreffende kleinkind. Vaak maakten ze zo'n taart vanuit huis, een enkele keer vanuit een verhitte caravan, als ze... Lees verder →
Herinneringen in een kist vol gemis
De jongens zijn weer naar school, zelf heb ik nog twee weken sabbatical. Vandaag besloot ik te doen waar ik al een tijd lang soort van naar uit keek en tegelijkertijd tegenop zag. Ik dook op zolder in wat dozen met spullen van vroeger, waar in het handschrift van papa op geschreven staat: โschoolspullen Desirรฉeโ.... Lees verder →
Van mโn broekzak naar mโn hart
Ik roep je, maar ik hoor je niet. Ik zoek je, maar ik vind je niet. Ik weet het, je bent hier niet. Ik zit tegen een boom, in de zon, op een begraafplaats in Ugchelen. Een dorpje vlak naast Apeldoorn, waar ik opgroeide als kind. De reden dat ik hier ben is omdat we... Lees verder →
