Het is bijna kerst. Voor velen een tijd van warmte, gezelligheid en samenzijn. Ik herinner me ook niet anders, dan dat het vroeger bij ons thuis ook zo was. Hoewel ik me geen kerstboom herinner, was die er ongetwijfeld en wist mama het huis altijd sfeervol te versieren. Zo hadden we in het huis waar... Lees verder →
Mama’s kleurrijke kleren vol herinneringen
Vandaag is het zover. In een huis vol met achterstallige rommel, ga ik vandaag aan de slag met de kleren van mama. Al jaren zitten ze in mijn hoofd, in de weg, omdat ik er nog iets mee wil. Wat precies, weet ik niet. Sommige nabestaanden laten van kleding een grote sprei met allerhande lapjes... Lees verder →
Als zelfs Pakjesavond niet meer is zoals het ooit was
Ik weet het nog goed, deze avond precies 5 jaar geleden. Jelle was 4 jaar oud en Mees net 2. Het eerste jaar dat we met ons gezin Pakjesavond vierden. Nu, 5 jaar verder, is het inmiddels wel duidelijk dat Pakjesavond met je eigen kinderen anders voelt dan hoe het vroeger was, toen ik deze... Lees verder →
Wat zou mama gezegd hebben?
Vandaag stond er een afspraak met de bedrijfsarts gepland, omdat ik eerder deze maand besloot dat het zo niet langer gaat. Drie jaar na het overlijden van zuslief is het gemis groter dan ooit en heeft het intense verdriet nog altijd onvoldoende zijn weg naar buiten weten te vinden. Dus startte ik een nieuwe poging... Lees verder →
Rouw en moederschap: een onzichtbare strijd
Op het moment dat mama in 2021 overleed, was Jelle 4 en Mees pas 2 jaar oud. Er heerste Corona, de kinderen waren fulltime thuis en sowieso waren ze nog niet op een leeftijd dat ze makkelijk elders onder te brengen waren. Ze hadden in die tijd nog weinig speelvriendjes, naar mijn gevoel was het... Lees verder →
Drie jaar als zusje zonder zus
Dag voor dag gaan de dagen voorbij. Dag voor dag en nu is het alweer de avond voor die bewuste 6 september. De avond waarop ik precies 3 jaar geleden zat te waken bij zuslief. Waken bij mijn eigen en enige zus, ik word er misselijk van als ik eraan denk. Maar toch was het... Lees verder →
Trip down Memory Lane
Er zijn plekken op de wereld die als thuis voelen. Apeldoorn, Amsterdam, Leimuiden uiteraard, maar ook Les Deux Alpes - een skidorp in de Franse Alpen - is er één van. Zo'n 25 jaar geleden verbleef ik daar 5 maanden, tijdens een stageperiode van mijn MBO-opleiding. Een ander "thuis" is het Franse surfdorp Lacanau Océan,... Lees verder →
Schoolfotodagstress: kapsels, kleren en kindergedoe
Deze week was het weer zover, de fotograaf kwam op school. En dat is me altijd wat. De eerste jaren dat onze jongens op de crèche/school zaten maakte ik me er niet zo druk om, of was ik dusdanig druk met andere dingen dat het hele gebeuren rondom die schoolfoto's me niet zoveel deed. Jelle... Lees verder →
De meisjes bij het zwembad
Stil op een handdoek lag ik te kijken naar de meisjes bij het zwembad. Twee meisjes van een jaar of 3 en 4 met hun moeder op het gras. Er was een opblaasbal en er was wind. Ik kende de meisjes niet, maar het tafereel trok m'n aandacht. De mama gooide de bal en de... Lees verder →
Zoeken naar een thuis in mijn ouderlijk huis
Ik ging al vroeg uit huis. Achteraf gezien té vroeg naar mijn gevoel en vooral té impulsief, maar dat is iets waar je later pas achter komt. Later, als je de waarde van thuis leert kennen, als de waarde van je jeugd en de tijd met je ouders je steeds dierbaarder wordt. Zeker als je... Lees verder →
