Het is bijna kerst. Voor velen een tijd van warmte, gezelligheid en samenzijn. Ik herinner me ook niet anders, dan dat het vroeger bij ons thuis ook zo was. Hoewel ik me geen kerstboom herinner, was die er ongetwijfeld en wist mama het huis altijd sfeervol te versieren. Zo hadden we in het huis waar... Lees verder →
Wat zou mama gezegd hebben?
Vandaag stond er een afspraak met de bedrijfsarts gepland, omdat ik eerder deze maand besloot dat het zo niet langer gaat. Drie jaar na het overlijden van zuslief is het gemis groter dan ooit en heeft het intense verdriet nog altijd onvoldoende zijn weg naar buiten weten te vinden. Dus startte ik een nieuwe poging... Lees verder →
Rouw en moederschap: een onzichtbare strijd
Op het moment dat mama in 2021 overleed, was Jelle 4 en Mees pas 2 jaar oud. Er heerste Corona, de kinderen waren fulltime thuis en sowieso waren ze nog niet op een leeftijd dat ze makkelijk elders onder te brengen waren. Ze hadden in die tijd nog weinig speelvriendjes, naar mijn gevoel was het... Lees verder →
Zoeken naar een thuis in mijn ouderlijk huis
Ik ging al vroeg uit huis. Achteraf gezien té vroeg naar mijn gevoel en vooral té impulsief, maar dat is iets waar je later pas achter komt. Later, als je de waarde van thuis leert kennen, als de waarde van je jeugd en de tijd met je ouders je steeds dierbaarder wordt. Zeker als je... Lees verder →
Een Paasverjaardag zonder feest
Vandaag is het 20 april, de verjaardagsdag van zuslief. Ik weet mijn hele leven niet beter dan dat 20 april een feestdag is. Tegelijkertijd is het vandaag Pasen en had het een dubbele feestdag moeten zijn. Zo viel de verjaardag van zuslief wel vaker in het Paasweekend. Kwamen de eerste zonnestralen door, zaten we voor... Lees verder →
Vandaag zijn we precies even oud
Op 6 september 2022 was zuslief precies 43 jaar en 139 dagen oud toen ze overleed. Vandaag, op 14 december 2024, ben ik precies even oud als mijn lieve grote zus. Het is niet te bevatten en niet voor te stellen hoe dat vandaag op deze leeftijd voor haar moest zijn. Zo jong en zo... Lees verder →
doodspoor
Deze maand staat in het teken van borstkanker. Merel Morre schreef er een mooi gedicht over. Ik maakte mijn eigen variant, want voor zuslief was het zijspoor helaas van korte duur… 🕯️ Treffend. De angst, de onzekerheid. De hoop op langer leven. Dat op zo’n dag ineens alles verandert. Tot aan vandaag en nog veel langer.... Lees verder →
Twee jaar. Zuslief, waar ben je nou?
Eerder deze maand, op vrijdag 6 september, was het precies 2 jaar geleden dat ik zonder mijn enige zus verder moest. Twee jaren van gevoelens en emoties die ik maar moeilijk kan beschrijven, twee jaren van continue strijd tussen wat er omgaat in mijn hoofd en mijn 'gewone' leven dat ik probeer te leiden. Het... Lees verder →
Licht in het duister
Het was een korte maar intensieve klim met de mountainbike vandaag naar Grotta di Lourdes, vlakbij onze camping in de Italiaanse Dolomieten. Morgen ben ik jarig, dan begint mijn 43e levensjaar. Zuslief werd niet ouder dan 43 jaar. Elke verjaardag denk ik terug aan mijn laatste verjaardag waar mama bij was. “Hoe oud ben je... Lees verder →
Ik moest zuslief achterlaten in haar 43e levensjaar
Het is vandaag 20 april, een datum die al mijn leven lang in mijn hersenen gegrift staat als de verjaardagsdag van mijn grote zus. Er zijn veel verjaardagen die ik níet kan onthouden, maar de verjaardagsdag van je eigen zus is een van de weinige dagen die al een leven lang mee gaat en mee... Lees verder →
