Een Paasverjaardag zonder feest

Vandaag is het 20 april, de verjaardagsdag van zuslief. Ik weet mijn hele leven niet beter dan dat 20 april een feestdag is. Tegelijkertijd is het vandaag Pasen en had het een dubbele feestdag moeten zijn. Zo viel de verjaardag van zuslief wel vaker in het Paasweekend. Kwamen de eerste zonnestralen door, zaten we voor... Lees verder →

Een terugblik op 2024

Ik schrijf deze terugblik met een vol hoofd. Een hoofd vol met todo's voor komend jaar, gedachten over afgelopen jaar, gemis van mensen die er niet meer zijn en het geregel van vakantieactiviteiten en speelvriendjes, tijdens de laatste dagen van deze kerstvakantie. Zittend aan de keukentafel in het licht van de laatste restjes kerstkaars, tussen... Lees verder →

Vandaag zijn we precies even oud

Op 6 september 2022 was zuslief precies 43 jaar en 139 dagen oud toen ze overleed. Vandaag, op 14 december 2024, ben ik precies even oud als mijn lieve grote zus. Het is niet te bevatten en niet voor te stellen hoe dat vandaag op deze leeftijd voor haar moest zijn. Zo jong en zo... Lees verder →

doodspoor

Deze maand staat in het teken van borstkanker. Merel Morre schreef er een mooi gedicht over. Ik maakte mijn eigen variant, want voor zuslief was het zijspoor helaas van korte duur… 🕯️ Treffend. De angst, de onzekerheid. De hoop op langer leven. Dat op zo’n dag ineens alles verandert. Tot aan vandaag en nog veel langer.... Lees verder →

Twee jaar. Zuslief, waar ben je nou?

Eerder deze maand, op vrijdag 6 september, was het precies 2 jaar geleden dat ik zonder mijn enige zus verder moest. Twee jaren van gevoelens en emoties die ik maar moeilijk kan beschrijven, twee jaren van continue strijd tussen wat er omgaat in mijn hoofd en mijn 'gewone' leven dat ik probeer te leiden. Het... Lees verder →

Licht in het duister

Het was een korte maar intensieve klim met de mountainbike vandaag naar Grotta di Lourdes, vlakbij onze camping in de Italiaanse Dolomieten. Morgen ben ik jarig, dan begint mijn 43e levensjaar. Zuslief werd niet ouder dan 43 jaar. Elke verjaardag denk ik terug aan mijn laatste verjaardag waar mama bij was. “Hoe oud ben je... Lees verder →

Meer dan ‘slechts’ een controle

Het is rond het middaguur als ik met lood in de schoenen naar het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp rijd. Een route die ik al zoveel vaker reed, sinds ik een jaar of 9 geleden voor het eerst in Leimuiden kwam wonen. Zowel Jelle als Mees zijn wegens complicaties in dit ziekenhuis geboren, maar meer recent... Lees verder →

Mijn eerste 1.000 dagen rouw

Vandaag is het precies 1.000 dagen geleden dat mijn moeder overleed. 1.000 dagen in rouw. 1.000 dagen chaos en een zoektocht in eenzaamheid. Je klampt je vast aan alles en iedereen om je heen, terwijl je weet dat niemand je echt begrijpt, want ook ík had geen idee voordat het mij overkwam. Een ouder verliezen,... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑