Al sinds het overlijden van mama begin 2021 was ik op zoek naar een praktische aanpak voor deze ingrijpende gebeurtenis in mijn leven. Alsof ik het wilde oplossen, maar dat gaat bij zoiets als de dood helaas niet. Omdat rouw en alle veranderingen die er in je leven bij komen kijken, zo'n enorme zoektocht is... Lees verder →
Over precies 100 dagen De Berg op
Het is 27 februari 2024. Vandaag over precies 100 dagen hoop ik aan de start te staan van de Alpe d'HuZes. Daarmee ging vandaag ook soort van officieel mijn trainingsschema van start, al bestond die vandaag uit niet meer dan een volleybaltraining... Ik stond eerder al eens aan de start van een dergelijk 100-dagen traject,... Lees verder →
Pesten en het verkreukelde papiertje
Toen Jelle klein was en als 4-jarig hummeltje voor het eerst naar de BSO ging, hoorde ik al verhalen over de 'grote jongens' op de bovenverdieping. Dat die club haast onhandelbaar was en er maatregelen nodig waren om te zorgen dat de oudste BSO-groep überhaupt nog langer bestaansrecht kon hebben. Sindsdien vreesde ik een beetje... Lees verder →
Meer dan ‘slechts’ een controle
Het is rond het middaguur als ik met lood in de schoenen naar het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp rijd. Een route die ik al zoveel vaker reed, sinds ik een jaar of 9 geleden voor het eerst in Leimuiden kwam wonen. Zowel Jelle als Mees zijn wegens complicaties in dit ziekenhuis geboren, maar meer recent... Lees verder →
Roze is toevallig mijn lievelings
Toen mijn moeder nog leefde kocht ze, als het even kon, elk jaar een nieuw roze armbandje van Pink Ribbon 🎀. Ik weet nog goed dat me dat op een gegeven moment begon op te vallen. Dat ik het bijzonder krachtig vond, maar stiekem ook een beetje gek om mijn moeder met zo’n lief roze... Lees verder →
Mijn eerste 1.000 dagen rouw
Vandaag is het precies 1.000 dagen geleden dat mijn moeder overleed. 1.000 dagen in rouw. 1.000 dagen chaos en een zoektocht in eenzaamheid. Je klampt je vast aan alles en iedereen om je heen, terwijl je weet dat niemand je echt begrijpt, want ook ík had geen idee voordat het mij overkwam. Een ouder verliezen,... Lees verder →
De weg naar zelfstandigheid
Het was ergens februari dit jaar, toen zoonlief thuis kwam met de vraag "Mam, mag ik zelfstandigheid?". Zelfstandigheid? Ik werd een beetje overvallen door dit ingewikkelde woord uit de mond van een 6-jarige en besteedde er niet zoveel aandacht aan. In de weken erna kwam hij nog een keer of 3 met dezelfde vraag, waaruit... Lees verder →
Kindertaartcreaties volgens mama’s traditie
Toen mijn eigen mama nog bij ons was, maakte ze samen met papa voor elke kinderverjaardag een prachtige kindertaart. Het waren kleurrijke - met fondant beklede - taarten, waarbij ze een thema kozen, dat paste bij het betreffende kleinkind. Vaak maakten ze zo'n taart vanuit huis, een enkele keer vanuit een verhitte caravan, als ze... Lees verder →
Gepersonaliseerde snoepsleutelhangertraktatie
Mijn zoon is (net als ik) middenin de zomer jarig. Dat betekent dat de traktatie op school vaak pas ver na zijn verjaardag plaatsvindt, op het moment dat de scholen net begonnen zijn. Denk je net rust te hebben na een lange zomer, zit je alsnog met traktatiestress.. Gelukkig had ik dit keer vrij snel... Lees verder →
Herinneringen in een kist vol gemis
De jongens zijn weer naar school, zelf heb ik nog twee weken sabbatical. Vandaag besloot ik te doen waar ik al een tijd lang soort van naar uit keek en tegelijkertijd tegenop zag. Ik dook op zolder in wat dozen met spullen van vroeger, waar in het handschrift van papa op geschreven staat: “schoolspullen Desirée”.... Lees verder →
