Het is bijna kerst. Voor velen een tijd van warmte, gezelligheid en samenzijn. Ik herinner me ook niet anders, dan dat het vroeger bij ons thuis ook zo was. Hoewel ik me geen kerstboom herinner, was die er ongetwijfeld en wist mama het huis altijd sfeervol te versieren. Zo hadden we in het huis waar ik opgroeide een zogenaamd “randje” in de gang bij de voordeur. Een lange houten plank, die daar vermoedelijk hing om de radiator eronder netjes weg te werken. Dat randje bekleedde mama elk jaar rond kerst met zilverfolie om vervolgens te versieren met dennentakjes, spuitsneeuw, waxinelichtjes en de overdaad aan kerstkaarten die we kregen. Later in ons nieuwe huis, was het vooral de verzameling kerststalletjes van mama, waarmee de vensterbank uitbundig versierd werd. Kerststerren voor de ramen, kerstkleedjes op tafel en lampjes bij de voordeur. Ze maakte koddige kerstbakjes, bakte overheerlijk kerstbrood of een tulband en haalde allerlei lekkers in huis.
Het was niet alleen de versiering wat kerst zo fijn maakte, we gingen ook naar de kerk, waaronder de kerstnachtdienst op kerstavond. Laat opblijven, dikwijls over gladde, besneeuwde straten wandelend naar een donkere kerk met kaarsjes, warme chocolademelk en laat naar bed. Mooie liederen zingen en nette – speciaal voor kerst gekochte – kleren aan. Een uitgebreid kerstontbijt dat klaar stond als we op kerstochtend wakker werden. Een compleet gedekte tafel met de geur van zelfgemaakt kerstbrood, echte boter in een vlootje, jam in glazen bakjes, luxe vleeswaren en afbakbroodjes. En niet te vergeten het kerstdiner. Mama maakte er een heus 3-gangendiner van met zelfgemaakte menukaartjes en een compleet – in kerstthema – gedekte tafel. Zelfs het luxe servies kwam met kerst uit de kast. Vaak aten we soep vooraf met uit bladerdeeg gestoken sterretjes met sesamzaadjes erop. Als hoofdgerecht iets van aardappelkroketjes of rozetjes uit de oven, stoofpeertjes, zelfgemaakte appelmoes, in spek gewikkelde boontjes en rollade met een sausje. Als toetjes lekker warme griesmeelpudding of ijstaart.
Lieve mama, nu snap ik het.
Alle kerstmagie die ik als kind voelde, de lichtjes, de kerstkransjes, het kerstdiner, dat was jij. Van de vele uren recepten zoeken, een kar vol boodschappen in huis halen, het huis aan kant maken en alle moeite die je deed om de kerstdagen op welke manier dan ook, speciaal te maken. De warmte, de liefde, de gezelligheid. Jij bent wat Kerstmis magisch maakte.
En nu ben ikzelf mama, ben jij er niet meer en moet ik het zelf doen. Mijn eigen huis versieren, een kerstdiner op tafel toveren, kaarsjes overal. Om zo de liefde en warmte die jij mij gaf, door te geven aan mijn kinderen. Want allerliefst gun ik hen de magie die jij ook aan mij als kind gaf. Tradities bouwen en herinneringen maken. Maar ik vind dat zo makkelijk nog niet, want jij bent er niet.
Ik erfde wat van jouw kerstspulletjes. Tafellakens, kerststerren en een paar zorgvuldig gespaarde kerststalletjes. Maar in ons huis zijn die spulletjes lang niet zo magisch als toen jij er nog was. Ik wil je laten zien dat ik ook zo’n zorgzame moeder als jij kan zijn, ik wil je zo graag vertellen hoe magisch het vroeger voor mij was. Maar dat kan niet meer en het lijkt alsof de magie niet werkt zonder jou.
Een halve kerst dit jaar
Waar ik een eerder jaar de dozen vol kerstspullen ruim een week in de woonkamer liet rondslingeren, wegens gebrek aan motivatie om ook maar iets te versieren, heb ik de dozen dit jaar – nadat de kids volledig zelf de boom versierden met uitsluitend allerhande ornamenten – binnen twee dagen zo snel mogelijk terug naar de zolder verhuisd. Tweede kerstdag vertrekken we naar de Oostenrijkse sneeuw en sowieso vieren we dit jaar geen uitbundig kerstfeest met de familie of schoonfamilie bij ons thuis. Zodoende besloot ik dat alleen een kerstboom en wat extra kaarsen hier en daar voor dit jaar voldoende was. Zelfs de kerstboom straalt maar half, omdat één van de twee slingers met lampjes uitgevallen is. Dat maakt het halve kerstfeest wel compleet dit jaar.
En toch kijk ik met goede moed naar de jaren die komen gaan. Als hopelijk de traditie van Pakjesavond omgezet wordt naar en traditie van cadeautjes rond de kerstboom. Als de hectiek van Sinterklaas wegvalt en er ruimte komt om wat meer met een magische kerst bezig te zijn. Als het huis niet langer gedomineerd wordt door speelgoed, maar er ruimte komt voor rust en gezelligheid.
Dan weet ik zeker dat de Kerstmagie ook in ons huis kan bestaan.
Mamma Liefde 
Plaats een reactie